Waarom Compassion Focused Therapy (CFT)
Groep die therapie het hardst nodig heeft, profiteert het minst
Professor Paul Gilbert begon zich (nadat hij al een aantal jaren werkzaam was als cognitief gedragstherapeut en vooral veel onderzoek had gedaan naar depressie) af te vragen waarom sommige mensen wel wisten te profiteren van hun therapie, maar anderen niet. En dan vooral die mensen die zo enorm veel last hadden van hun klachten, en er met meest onder leden. Deze mensen wilde hij liefst zo snel mogelijk helpen, en zouden erg gebaat zijn bij een succesvolle behandeling. Waarom werkte therapie vaak toch niet voor deze mensen?
Kritiek en oordeel staan in de weg
Toen hij op een dag een van zijn cliënten vroeg om haar gedachten hardop uit te spreken, zoals ze deze hoorde ‘in haar hoofd’, schrok hij daar enorm van. Niet alleen die gedachten, maar vooral de toon van de stem waarmee ze deze gedachten naar zichzelf toe uitsprak, waren alles behalve helpend. De gedachten die zijn cliënte toen hardop uitsprak waren heel (zelf) kritisch en (ver) oordelend. Maar vooral de nare en gemene toon waarop ze deze gedachten naar zichzelf toe uitsprak raakten hem. Het was meteen heel duidelijk dat dit zéker NIET behulpzaam was! Dat de manier (vooral de toon van de stem) waarop ze uitgesproken werden, nog meer leed en (heel waarschijnlijk) zelfs schade aan kon richten!
Competitie zal ons niet helpen, compassie wel!
Daarmee werd de basis voor het ontwikkelen van CFT gelegd, waarbij we werken aan het veranderen van onze mentaliteit. Om de competitieve mentaliteit die velen van ons ontwikkeld hebben (en het is niet onze schuld dat we dit op deze manier ontwikkeld hebben!) te veranderen naar een zorgzamere mentaliteit.
Paul Gilbert op Wikipedia: en.wikipedia.org/wiki/Paul_Gilbert_(psychologist)
